โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฉ้อโกง และยักยอก

ศาลชั้นต้นเห็นว่าฟ้องของโจทก์ไม่มีมูลในทางอาญา รูปคดีเป็นเรื่องผิดนัดในทางแพ่ง จึงพิพากษายกฟ้อง

ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๗๒ ศาลต้องอ่านและอธิบายฟ้องให้จำเลยฟัง และถามจำเลยว่าได้ทำผิดจริงหรือไม่ แต่ศาลกลับไปถามโจทก์ก่อนไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณา จึงให้ย้อนสำนวนให้ศาลชั้นต้นจัดการต่อไปตามกระบวนความ

ศาลฎีกาตัดสินว่าในขณะใด ๆ ก็ดี เมื่อปรากฎต่อศาลที่พิจารณาคดีว่าฟ้องของโจทก์ไม่พอจะลงโทษจำเลยในทางอาญาได้ ศาลก็พิพากษายกฟ้องเสียได้โดยมิต้องดำเนินการตามลำดับวิธีพิจารณา คดีนี้ไม่ปรากฎว่าจำเลยได้หลอกลวงเอาความเท็จมากล่าว หรือได้รับมอบหมายให้เอาเงินไปทำอะไรให้ผู้เสียหายแล้วยักยอกเอาเงินนั้นไปเสีย อันจะเป็นความผิดฐานฉ้อโกงและยักยอกได้ คดีนี้จำเลยได้รับเงินไปเพื่อประโยชน์ของจำเลยเอง จึงพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ให้ปล่อยจำเลย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา