คดีนี้ศาลแพ่งฟังว่านายฮะผู้เอาประกันชีวิตตามโดยอุบัติเหตุคำขอเอาประกันภัยของนายฮะไม่ได้ปกปิดความจริงดังจำเลยให้การต่อสู้ทั้งจำเลยมิได้บอกล้างกรมธรรม์ภายใน 1 เดือนนับแต่ทราบความจริงคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้จำเลยใช้เงิน 60,000 บาท กับดอกเบี้ยให้โจทก์

ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ โดยกลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์

ศาลฎีกาฟังว่าในการที่นายฮะเอาประกันชีวิตรายนี้ ได้มีการปกปิดข้อความจริงในเรื่องอาชีพของนายฮะและเรื่องการชำระเบี้ยประกันของนายฮะ แม้ในข้อที่นายฮะไม่เคยเอาประกันชีวิตไว้ก่อน ก็เชื่อว่ามีการปกปิดเช่นเดียวกัน การปกปิดข้อความจริงดังกล่าวเป็นข้อสาระสำคัญ ซึ่งถ้าบริษัทจำเลยทราบความจริงแล้วย่อมจะบอกปัดไม่รับประกันสัญญาประกันชีวิตรายนี้จึงเป็นโมฆียะตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 865

ข้อที่โจทก์เถียงว่า จำเลยต้องบอกล้างโมฆียะกรรมกับนายฮะโดยตรง แต่จำเลยเพิ่งมาบอกล้างกับโจทก์ซึ่งไม่ใช่คู่สัญญากับจำเลยย่อมใช่ไม่ได้ตามกฎหมายนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อนี้กฎหมายไม่ได้บังคับว่าให้บอกล้างกับผู้เอาประกันโดยตรง เมื่อจำเลยทราบถึงมูลอันจะบอกล้างได้เมื่อนายฮะทราบแล้วเช่นนี้ก็ย่อมบอกล้างแก่โจทก์ผู้ซึ่งจะได้รับประโยชน์ในการประกันจากจำเลยได้

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา