โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกอีก 3 คน ร่วมกันปล้นเอาโคของผู้เสียหายไปโดยขู่เข็ญว่าทันใดนั้นจะใช้กำลังประทุษร้ายผู้เสียหายและได้ใช้ปืนยิง 1 นัดกับใช้ปืนตีทำร้ายผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 83 กับขอให้เพิ่มโทษและริบของกลาง

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 ให้จำคุก 12 ปี เพิ่มโทษตามมาตรา 92 อีก 1 ใน 3 เป็นจำคุก 16 ปี จำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวนลดโทษให้ 1 ใน 3 คงจำคุก 10 ปี 8 เดือน ริบปืนและปลอกกระสุนปืนของกลาง

โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์โดยใช้ปืนยิงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรค 4

จำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ปืนและปลอกกระสุนไม่ริบ

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยกับพวกอีก 3 คนร่วมกันลักโคของผู้เสียหายไป 2 ตัว โดยมีเจตนาร่วมกันลักโคมาตั้งแต่ต้น ผู้เสียหายเป็นคนร้ายพาโคหนีไป จึงออกติดตามคนร้ายไปทันที โดยชาวบ้านหลายคนร่วมติดตามไปด้วย เมื่อตามไปได้ไม่ไกล คนร้าย 3 คนซึ่งเป็นพวกของจำเลยหลบหนีไปได้ คงเหลือแต่จำเลย ผู้เสียหายและชาวบ้านจึงล้อมจับจำเลยจำเลยยิงปืน 1 นัดไม่ถูกผู้ใดและใช้ปืนตีถูกแก้มผู้เสียหายไม่ถึงกับได้รับอันตรายแก่กาย แต่ก็ถูกผู้เสียหายและชาวบ้านจับได้ในขณะนั้นจึงวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำเฉพาะตัว จึงเป็นความผิดฐานชิงทรัพย์ หาใช้ปล้นทรัพย์ไม่ เพราะคนร้ายอื่นอีก 3 คน มิได้ร่วมประทุษร้ายหรือขู่เข็ญผู้เสียหายกับพวกแต่อย่างใด

พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรค 2 แม้จำเลยจะมีอายุไม่เกิน20 ปีขณะกระทำผิด ก็ไม่สมควรลดมาตราส่วนโทษให้ จึงให้จำคุกไว้10 ปี จำเลยเคยต้องโทษจำคุกฐานชิงทรัพย์มีกำหนด 4 เดือน 15 วันพ้นโทษไปภายในเวลา 5 ปี มากระทำผิดคดีนี้อีก เพิ่มโทษตามมาตรา 92 หนึ่งในสามแต่จำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 เห็นสมควรไม่เพิ่มไม่ลด คงจำคุกไว้ 10 ปีริบปืนและปลอกกระสุนของกลาง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา