ได้ความว่า จำเลยกับพวกเล่นไพ่ผ่องจีนกันปรากฎว่าการเล่นไพ่ผ่องจีนตามปกติมี ๑๔ ชะนิดรวมไพ่ ๑๑๖ ใบ แต่ไพ่ที่จำเลยเล่นนี้ใช้ไพ่แต่ ๗ ชะนิด เติมไพ่ขึ้นแต่ละอย่างอีกเท่าหนึ่ง จึงรวมเป็นไพ่ ๑๑๖ ใบ จำเลยรับว่าตามปกติเขาเล่นกันด้วยใช้ไพ่จีน ๑๑๖ ใบ แต่จำเลยมิได้เล่นตามนี้

ศาลชั้นต้นตัดสินว่า วิธีเล่นของจำเลยไม่เป็นการพลิกแพลงเข้าลักษณเป็นไพ่อย่างอื่นหรือทำนองการพะนันอย่างอื่นอันต้องห้าม พิพากษาให้ยกฟ้อง

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ลงโทษจำเลย โดยวินิจฉัยว่าการเล่นของจำเลยมิใช่เล่นไพ่ผ่องจีนที่เคยเล่นกันตามปกติวิสัย เป็นการพลิกแพลงตามความหมายแพ่งพ.ร.บ.การพะนัน พ.ศ.๒๔๗๘

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา