โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันกระทำความผิดต่อกฎหมายหลายกรรมต่างกัน กล่าวคือ ก. จำเลยทั้งสองร่วมกันผลิตเฮโรอีนโดยการแบ่งบรรจุใส่หลอดกาแฟปิดหัวท้ายยาวประมาณ 2 เซนติเมตรจำนวน 4 หลอด รวมน้ำหนัก 0.072 กรัม โดยไม่ได้รับอนุญาตข. จำเลยทั้งสองร่วมกันมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนบรรจุหลอดพลาสติกเบอร์ 5 จำนวน 1 หลอดและบรรจุหลอดกาแฟจำนวน 4 หลอด รวมน้ำหนัก 0.368 กรัม อันเป็นยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 ดังกล่าวในฟ้องข้อ ก. ไว้ในครอบครองของจำเลยทั้งสองเพื่อจำหน่าย โดยไม่ได้รับอนุญาตและมิได้รับการยกเว้นใด ๆ ตามกฎหมาย ค. จำเลยทั้งสองร่วมกันจำหน่ายเฮโรอีนจำนวน 4 หลอด รวมน้ำหนัก 0.072 กรัม อันเป็นส่วนหนึ่งของเฮโรอีนที่จำเลยมีไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายให้แก่ผู้มีชื่อเป็นเงิน 500 บาท โดยฝ่าฝืนกฎหมายและ ง. จำเลยทั้งสองร่วมกันมีกัญชาแห้งจำนวน 1 ถุง น้ำหนัก 810.31 กรัม ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 มาตรา 4, 6, 7, 8, 15, 26, 65, 66, 76 และ 102ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32, 33, 83, 91 กับขอให้ริบกัญชาที่เหลือหลอดกาแฟเปล่า 7 หลอด ที่จำเลยมีไว้เพื่อผลิตเฮโรอีน

จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพฐานมีเฮโรอีนและกัญชาไว้ในครอบครอง ส่วนข้อหาอื่นให้การปฏิเสธ

จำเลยที่ 2 ให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 65, 66, 76 ประกอบด้วยมาตรา 26 และมาตรา 15 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานร่วมกันผลิตเฮโรอีนลงโทษตามมาตรา 65 วรรคสอง มาตรา 15 วางโทษประหารชีวิตฐานร่วมกันมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายตาม มาตรา 66ประกอบด้วยมาตรา 15 วรรคแรก วางโทษจำคุกคนละ 5 ปี ฐานร่วมกันจำหน่ายเฮโรอีนลงโทษตามมาตรา 66 วรรคแรก ประกอบด้วย มาตรา 15 วรรคแรก วางโทษจำคุกคนละ 5 ปี ฐานร่วมกันมีกัญชาไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ลงโทษตามมาตรา 76 วรรคแรก ประกอบด้วยมาตรา 26 วรรคแรก วางโทษจำคุกคนละ 2 ปี ลดโทษให้จำเลยทั้งสองคนละกึ่งหนึ่ง คงลงโทษจำเลยทั้งสองคนละ 50 ปี, 2 ปี 6 เดือน, 2 ปี 6 เดือน และ 1 ปี ตามลำดับรวมลงโทษจำเลยทั้งสองคนละ 56 ปี ดังนั้น จึงให้ลงโทษจำเลยทั้งสองคนละ 50 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91(3) ริบของกลาง

จำเลยที่ 2 อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง,65 วรรคหนึ่ง, 66 วรรคหนึ่ง, 76 วรรคหนึ่ง ความผิดฐานผลิตเฮโรอีนและมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย เป็นการกระทำกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ลงโทษฐานผลิตเฮโรอีนซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ให้จำคุกตลอดชีวิต ลดโทษให้จำเลยทั้งสองกึ่งหนึ่ง ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 ประกอบ มาตรา 53 คงจำคุก 25 ปี เมื่อรวมกับโทษฐานจำหน่ายเฮโรอีน จำคุก 2 ปี 6 เดือน และฐานมีกัญชาไว้ในครอบครองจำคุก 1 ปี แล้ว รวมจำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 28 ปี 6 เดือนนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันแบ่งเฮโรอีนจากหลอดพลาสติกขนาดเบอร์ 5 บรรจุในหลอดกาแฟยาวประมาณ 2 เซนติเมตรจำนวน 4 หลอด และร่วมกันมีเฮโรอีนจำนวนดังกล่าวไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายและจำหน่ายเฮโรอีนจำนวน 4 หลอด ให้แก่ผู้มีชื่อโดยฝ่าฝืนกฎหมาย อีกทั้งยังได้ร่วมกันมีกัญชาไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตด้วย

โจทก์ฎีกาเพียงข้อเดียวว่า แม้คำฟ้องข้อ ก. จะไม่ได้บรรยายไว้โดยชัดแจ้งว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันผลิตเฮโรอีนโดยวิธีแบ่งบรรจุใส่หลอดกาแฟเพื่อจำหน่าย แต่เมื่อพิจารณาประกอบกับคำฟ้องข้อ 1 ข. ก็สามารถเข้าใจได้ว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันผลิตเฮโรอีนโดยวิธีแบ่งบรรจุใส่หลอดกาแฟเพื่อจำหน่ายนั่นเอง ศาลจึงชอบที่จะลงโทษจำเลยทั้งสองฐานร่วมกันผลิตเฮโรอีนเพื่อจำหน่ายตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 65 วรรคสอง พิเคราะห์แล้ว โจทก์บรรยายฟ้องข้อ 1 ว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันกระทำความผิดกฎหมายหลายกรรมต่างกันโดยแยกเป็นข้อ ก. ข. ค. ง. ฟ้องข้อ 1 ก. โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันผลิตเฮโรอีนโดยการแบ่งบรรจุใส่หลอดกาแฟปิดหัวท้ายยาวประมาณ 2 เซนติเมตร จำนวน 4 หลอดรวมน้ำหนัก 0.072 กรัม โดยไม่ได้รับอนุญาต ฟ้องข้อ 1 ข. โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนบรรจุหลอดพลาสติกเบอร์ 5 จำนวน 1 หลอด และบรรจุหลอดกาแฟ 4 หลอด รวมน้ำหนัก 0.368 กรัม อันเป็นยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 ดังกล่าวในฟ้องข้อ 1 ก. ไว้ในครอบครองของจำเลยทั้งสองเพื่อจำหน่ายโดยไม่ได้รับอนุญาตและมิได้รับการยกเว้นใด ๆ ตามกฎหมาย เห็นว่า แม้ฟ้องข้อ 1 ข. จะระบุว่าจำเลยทั้งสองมียาเสพติดให้โทษตามฟ้องข้อ 1 ก. ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย แต่ฟ้องทั้ง 2 ข้อดังกล่าวโจทก์บรรยายฟ้องแยกการกระทำความผิดของจำเลยออกเป็นต่างกรรมกัน ฟ้องข้อ 1 ก. โจทก์มิได้บรรยายว่า การผลิตเฮโรอีนของจำเลยทั้งสองนั้นเป็นการกระทำเพื่อจำหน่ายอันเป็นสาระสำคัญแห่งองค์ประกอบความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 65 วรรคสอง ศาลจึงไม่อาจลงโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 65 วรรคสอง ได้ ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1พิพากษามาลงโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 65 วรรคหนึ่ง นั้นชอบแล้ว

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา