เดิมโจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่งแสดงกรรมสิทธิ์ที่นาโฉนดที่ 878 ว่าเป็นของโจทก์ทั้งสอง โดยซื้อมาจากหมื่นชำนาญฯ และครอบครองอย่างเป็นเจ้าของมาเกิน 10 ปีแล้ว

จำเลยยื่นคำคัดค้านและฟ้องแย้ง ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่นารายนี้เป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยโดยได้รับมรดกจากบิดามารดา ให้นายปลอดโจทก์รับเงิน 240 บาทแล้วคืนนาให้จำเลย

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่นาพิพาทส่วน 39 ไร่เศษ ที่นายปลอดโจทก์ครอบครองเป็นนาของนายปลอดโจทก์ ให้ยกฟ้องแย้งของจำเลยและคำร้องของนางนาคเสีย

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้นายปลอดโจทก์คืนนาพิพาทให้จำเลยโดยรับเงิน 480 บาทไปจากจำเลย นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

นายปลอดโจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นางจีนได้กู้เงินนายธูปแล้วเอานาพิพาทให้ทำกินต่างดอกเบี้ย ไม่ใช่ขายให้โจทก์ การที่โจทก์ครอบครองนามาก็เป็นการครอบครองแทนนางจีน มิใช่ครอบครองเพื่อตนโดยเจตนาเป็นเจ้าของฉะนั้นแม้จะครอบครองมานานเท่าใดก็ไม่ได้กรรมสิทธิ์

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา