โจทก์มอบอำนาจให้นายวิลบูลย์ อิงคากุล ฟ้องเรียีกเงินกู้พร้อมดอกเบี้ยจากจำเลย

จำเลยให้การว่า หนังสือมอบอำนาจไม่ชอบด้วยกฎหมาย จำเลยไม่เคยกู้เงินโจทก์ สัญญากู้ท้ายฟ้องโจทก์ปลอมขึ้น ลายมือชื่อช่องผู้กู้ไม่ใช่ลายมือชื่อของนายเลวิสเอิร์ล ครอสส์ ดวงตราที่ประทับไม่ใช่ดวงตราของบริษัทจำเลย ความจริงนายเลวิสเอิร์ลครอสส์ ได้ตกลงให้โจทก์ซึ่งเป็นลูกเขยรับสมอ้างว่าเป็นเจ้าหนี้เงินกู้จำนวน 559,625 บาท และนำทรัพย์สินของจำเลยมาค้ำประกัน เป็นการทำนิติกรรมเพื่อหลอกลวงบุคคลภายนอก แต่ในที่สุดนายเลวิส เอิร์ล ครอสส์ ไม่ได้ลงชื่อในเอกสารดังกล่าวให้แก่โจทก์จำเลยไม่เคยได้รับหนังสือทวงถามจากโจทก์ดอกเบี้ยค้างส่งเกินห้าปี ขาดอายุความแล้ว

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินให้โจทก์จำนวน 559,625บาทพร้อมดอกเบี้ย

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า หนังสือมอบอำนาจของโจทก์ไม่ปิดอากรแสตมป์ใช้เป็นพยานหลักฐานไม่ได้ เท่ากับโจทก์ไม่ได้มอบอำนาจให้ฟ้องคดีนี้ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า 'หนังสือมอบอำนาจดังกล่าวทำขึ้นในต่างประเทศ มีการรับรองโดยโนตารีปับลิก และผู้ช่วยกงสุลไทยเมืองมอนต์โกเมอรี รัฐอลาบามา ประเทศสหรัฐอเมริการับรองอีกชั้นหนึ่งว่าได้มีการจัดทำเอกสารขึ้นอย่างแท้จริง หนังสือมอบอำนาจนี้ถือว่าถูกต้องตามกฎหมายของประเทศดังกล่าวแล้วไม่อยู่ในบังคับที่ต้องปิดอากรแสตมป์ตามประมวลรัษฎากรจึงเป็นหนังสือมอบอำนาจที่ชอบด้วยกฎหมาย…

พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทะรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่ในปัญหาข้ออื่นต่อไป ค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นนี้ให้ศาลอุทธรณ์รวมสั่งในคำพิพากษาใหม่'.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา