โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าห้องเลขที่ 1049 ค. ซึ่งอยู่ในทำเลการค้าเพื่อทำการค้า ไม่มีกำหนดระยะเวลาเช่าต่อกัน จำเลยได้ให้นายวัตร นายเดน เช่าช่วง โจทก์ได้บอกเลิกสัญญาเช่าต่อจำเลยแล้วแต่จำเลยเพิกเฉย ขอให้ขับไล่ ฯลฯ

จำเลยต่อสู้ว่าจำเลยเช่าห้องโจทก์มาแต่ พ.ศ. 2489 ต่อมาพ.ศ. 2494 ได้จ้างนายวัตร นายเดนมารับจ้างตัดผม ไม่ได้ให้คนทั้ง 2เช่าช่วง ห้องพิพาทอยู่ในเขตเทศบาล อยู่ในอำนาจหน้าที่คณะอนุกรรมการควบคุมค่าเช่าฯ โจทก์ฟ้องโดยลำพังไม่ได้ ขอให้ยกฟ้อง

คู่ความทั้ง 2 ฝ่ายแถลงไม่สืบพยาน

ศาลชั้นต้นวินิจฉัย จำเลยไม่รับว่าให้เช่าช่วงและโจทก์บอกเลิกสัญญาเช่า โจทก์มีหน้าที่นำสืบในข้อนี้ เมื่อโจทก์ไม่สืบก็ฟังไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากห้องเช่า ฯลฯ

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยให้การแต่เพียงว่าจำเลยเช่าห้องโจทก์เท่านั้น จะถือว่าจำเลยปฏิเสธในเรื่องไม่มีกำหนดระยะเวลาเช่าและโจทก์บอกเลิกการเช่าแล้วด้วยไม่ได้ เพราะจำเลยไม่ได้ปฏิเสธหรือต่อสู้ไว้ ก็ต้องถือว่าฟ้องข้อนั้นไม่เป็นประเด็นข้อทุ่มเถียงในคดีโจทก์ไม่ต้องนำสืบ ศาลรับฟังตามฟ้องได้ เมื่อทั้ง 2 ฝ่ายต่างไม่สืบพยาน โจทก์ก็ต้องชนะคดีพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา