โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ทำสัญญาให้จำเลยเช่าสะพานท่าเทียบเรือสะพานปลาและสะพานอื่น ๆ ไปมีกำหนด 3 ปี ก่อนครบและเมื่อครบสัญญาเช่าแล้ว โจทก์ได้มีหนังสือเตือนให้จำเลยขนย้ายทรัพย์สินต่าง ๆ ของจำเลยออกไปจากสถานที่เช่า แต่จำเลยเพิกเฉย จึงขอให้บังคับ

จำเลยให้การต่อสู้ปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นเห็นว่า สะพานปลาอันมีอาคารที่เก็บน้ำแข็งส่วนหนึ่งยังเป็นของจำเลยอยู่ และโจทก์มิได้ขอให้รื้อถอน จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำเลยขนย้ายตู้น้ำแข็ง 1 ตู้เครื่องบดน้ำแข็ง 1 เครื่อง ของจำเลยออกไปจากสะพานปลาของโจทก์ห้ามจำเลยเข้าเกี่ยวข้องต่อไป

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า สถานที่ตั้งตู้และเครื่องบดน้ำแข็งนี้ก็คือส่วนหนึ่งของสะพานปลาตามสัญญาเช่าระหว่างโจทก์กับจำเลยนั่นเองข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยจะสร้างสะพานปลาเพิ่มเติม จำเลยได้ให้สัญญากับโจทก์ว่า สะพานท่าเทียบเรือที่จำเลยสร้างขึ้นก่อนและต่อเติมออกไปอีกนั้น จำเลยยอมมอบกรรมสิทธิให้แก่โจทก์ทันทีและตามสัญญาระหว่างโจทก์จำเลยก็ว่า เมื่อครบกำหนดการเช่าแล้วสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ที่ผู้เช่าได้ปลูกใหม่ในบริเวณสะพานท่าเทียบเรือนี้ผู้เช่าไม่มีสิทธิที่จะรื้อ ต้องตกเป็นสิทธิแก่โจทก์ทั้งสิ้นเมื่อสถานที่ตั้งตู้และเครื่องบดน้ำแข็งนี้ปลูกติดต่อเชื่อมเป็นวัตถุก่อสร้างอันเดียวกับสะพานปลาที่จำเลยสร้างซ่อมแซมขึ้นใหม่ดังกล่าว ไม่อาจแยกจากกันได้ ประกอบกับข้อสัญญาของจำเลยดังกล่าวข้างต้น สถานที่ตั้งตู้และเครื่องบดน้ำแข็งนี้จึงตกเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ตามสัญญาที่จำเลยทำให้ไว้กับโจทก์แล้วโดยชอบด้วยกฎหมายมิพักต้องทำพิธีโอนหรือให้จำเลยยอมยกให้แก่โจทก์อีก และโจทก์ก็ย่อมมีอำนาจที่จะให้จำเลยขนย้ายตู้และเครื่องบดน้ำแข็งออกไปให้พ้นจากสะพานปลาของโจทก์ได้ ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น

พิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา