คดีนี้โจทย์ฟ้องว่าจำเลยมีตำแหน่งน่าที่เปนสมุห์บาญชีกรมพระนครบาลกระทรวงกระลาโหมได้บังอาจยักยอกพระราชทรัพย์ซึ่งอยู่ในความอารักขาของจำเลยไปเปนประโยชน์ส่วนตัวเปนระยะเวลา ๔ ปี เปนเงิน ๑๗๙๐๓๖ บาท ๕๗ สตางค์ เจ้าพนักงานจับตัวจำเลยได้พร้อมด้วยเงินของกลาง ๑๔๒๒๖ บาท ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๑๓๑ แล ๗๑

จำเลยให้การรับสารภาพ

ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินต้องกันว่าจำเลยยักยอกเงินถึง ๔ ปีเปนจำนวนมากมายเปนเงินต่างประเภทกันด้วย มีผิด ๔ กะทงรวมโทษจำคุก ๑๕ ปีลดสารภาพเสีย ๑ ใน ๓ คงให้จำคุกจำเลย ๑๐ ปี กับให้ใช้ทรัพย์

จำเลยฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยแต่กะทงเดียว

ฎีกาตัดสินว่า ความผิดของจำเลยได้กระทำต่างกรรมต่างวาระกันไม่มีเหตุจะลดโทษลงอีกได้จึงยืนตามศาลล่างทั้งสอง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา