โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามฝ่ายหนึ่งกับนายน้อยและพวกอีกฝ่ายหนึ่งวิวาทต่อสู้ทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันในสาธารณสถานทำให้เสียความสงบเรียบร้อย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 372, 379, 83

จำเลยทั้งสามปฏิเสธ

ศาลแขวงพระนครใต้ฟังว่าจำเลยที่ 1 ได้ด่าและโต้เถียงกับนายน้อยเป็นผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 372 ส่วนจำเลยที่ 2-3 ไม่ได้ร่วมวิวาทด้วย ให้ยกฟ้อง

จำเลยที่ 1 อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยวิวาททำร้ายร่างกายกันและกันในสาธารณสถาน ไม่ได้ฟ้องว่าจำเลยด่าโต้เถียงกัน ฯลฯศาลชั้นต้นลงโทษมาเป็นการนอกฟ้อง ให้ยกฟ้อง

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลแขวงพระนครใต้ลงโทษจำเลยนั้นไม่ต่างกับฟ้องโดยการที่จำเลยที่ 1 ด่าและโต้เถียงกับนายน้อย อยู่ในความหมายตามฟ้องโจทก์ที่บรรยายว่าจำเลยเข้าร่วมวิวาท ฯลฯ ในสาธารณสถานแล้ว เพราะคำว่า "วิวาท" หมายถึงการโต้เถียง ทุ่งเถียง ทะเลาะกันทั้งตามมาตรา 372 ก็บัญญัติว่า ฯลฯ หรือการกระทำโดยประการอื่นใด.ห้เสียความสงบเรียบร้อยในทางสาธารณะหรือสาธารณสถาน ต้องระวางโทษ ฯลฯ ด้วย ฎีกาโจทก์ฟังขึ้น

พิพากษากลับ บังคับคดีลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา