ได้ความว่า อ. เปนเจ้าของรถยนต์จดทะเบียนรับ อนุญาตใช้เปนรถบันทุกคนโดยสารได้ ๑๐ คนมีน้ำหนัก ๑๐๐๐ กิโลกรัม อ. ได้รับปันทุกคน ๒ คนกับเข้าเปลือก ๕ กระสอบมีน้ำหนัก ๔๐๐ กิโลกรัม แล ร. ได้จดทะเบียนเปนคนขับรถของ ซ. แล้วได้ย้ายมาขับรถของ อ. โดยมิได้แจ้งทะเบียนโอนนายจ้าง ต่อมาอีก ๘ วัน ร. จึงได้ไปแจ้งทะเบียนโอนนายจ้าง โจทก์จึงขอให้ ลงโทษจำเลยทั้ง ๒ ตาม พรบ รถยนต์

ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่าการที่ อ. ใข้รถบันทุกสิ่งของกับคนโดยสารมาด้วยกันนั้นผู้โดยสารกับสิ่งของไม่มากเกินขะนาด ทั้งไม่ได้ตั้งใจจะใช้เปนรถสำหรับบันทุกสิ่งของอันผิดจากประเภทในใบอนุญาตจึงไม่มีผิด ส่วน ร. ที่ต้องหาว่าย้ายนายจ้างไปไม่ได้แจ้งทะเบียนนั้น ตามกฎหมายมีว่าให้ไปแจ้งการโอนทะเบียนภายใน ๑๕ วัน แต่เรื่องนี้ ร. ไปขับรถของ อ. ได้ ๓ วัน ก็ถูกฟ้อง ต่อมาอีก ๘ วัน ร. ก็ไปแจ้งการย้ายนายดังนี้ จึงเห็นว่า ร. ยังไม่ควรมีผิด ให้ยกฟ้อง โจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา