โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนา จำเลยต่อสู้ว่ากระทำโดยป้องกันตัว

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249

ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันเกินสมควรแก่เหตุ จึงพิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตามมาตรา 249 ประกอบด้วยมาตรา 53

โจทก์ จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ชั้นแรกจำเลยลงจากเรือน มามือเปล่า ๆไม่มีอาวุธอะไร มาร้องห้ามไม่ให้ผู้ตายด่า ผู้ตายถือมีดขอกระโดดเรือนลงมาตรงเข้าหาจำเลย ตอนนี้เองจำเลยจึงคว้าไม้ของกลางที่ใต้ต้นส้มมาถือไว้ พอผู้ตายฟันจำเลย ๆ ก็ใช้ไม้ตีผู้ตายไปได้ความว่าผู้ตายฟันหลายทีแต่จำเลยหลบเสีย คงถูกครั้งเดียวพฤติการณ์แสดงให้เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวเนื่องจากผู้ตายเข้ามาทำร้ายเอาก่อน หาใช่จำเลยสมัครใจวิวาทด้วยไม่ แต่การที่จำเลยตีผู้ตายล้มลงแล้ว ยังตีและฟันผู้ตายซ้ำอีกนั้นเป็นการเกินสมควรแก่เหตุไป ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วจึงพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา