โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามกับพวกร่วมกันข่มขืนใจพระครูพิทักษ์ธัญญเขตผู้เสียหายให้จ่ายเงินจำนวน 350,000 บาทแก่จำเลยกับพวกโดยขู่เข็ญว่าจะทำอันตรายต่อชื่อเสียงของผู้เสียหาย และเปิดเผยความลับด้วยการนำวีดีโอเทปที่มีการร่วมประเวณีระหว่างผู้เสียหายกับจำเลยที่ 1 ฉายให้บุคคลอื่นดูแต่การกระทำไม่บรรลุผล เพราะผู้เสียหายไม่ยอมจ่ายเงินให้ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80, 83, 337, 338, 33ริบวีดีโอเทปของกลาง

จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธ

ระหว่างพิจารณา ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ศาลชั้นต้นอนุญาต

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 และที่ 3 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 338, 83 ประกอบด้วยมาตรา 80 จำคุกคนละ 5 ปี ริบของกลาง ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2

จำเลยที่ 1 และที่ 3 อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยที่ 1 และที่ 3 ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้เป็นยุติตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยว่า เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม 2531 เวลากลางวันจำเลยที่ 1 ที่ 3 กับพวกได้ร่วมกันข่มขืนใจโจทก์ร่วมให้ยอมให้หรือยอมจะให้เงินจำนวน 350,000 บาท แก่จำเลยที่ 1 ที่ 3 กับพวกโดยขู่เข็ญว่าถ้าไม่ให้จะนำวีดีโอเทปการร่วมประเวณีระหว่างโจทก์ร่วมกับจำเลยที่ 1 ไปฉายให้ประชาชนดู จะฟ้องต่อเจ้าคณะจังหวัดกรมการศาสนา และจะลงหนังสือพิมพ์ แต่โจทก์ร่วมไม่ได้มอบเงินให้แก่จำเลยที่ 1 ที่ 3 กับพวก ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำของจำเลยที่ 1 ที่ 3 กับพวกเข้าองค์ประกอบของความผิดฐานพยายามรีดเอาทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 338 ประกอบมาตรา 80 ครบถ้วนแล้ว

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา