โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย เลิกจ้าง โจทก์ โดย ไม่ ชอบ ขอ ให้ จำเลย ชดใช้ค่าชดเชย เงินสะสม เงินสมทบ สินจ้าง แทน การ บอกกล่าว ล่วงหน้าค่าเสียหาย รวม เป็น เงิน 554,255 บาท พร้อมทั้ง ดอกเบี้ย แก่ โจทก์

จำเลย ให้การ ปฏิเสธ หลาย ประการ และ ว่า โจทก์ ได้ ปล่อย สินเชื่อ ไปโดย ประมาท เลินเล่อ หรือ ปราศจาก อำนาจ หรือ นอกเหนือ อำนาจ เป็น เหตุให้ จำเลย เสียหาย ซึ่ง โจทก์ จะ ต้อง รับผิด ชอบ ต่อ จำเลย จำเลย จึงยึดหน่วง ค่าชดเชย เงินสะสม เงินสมทบ รวม ทั้งสิ้น 201,405 บาท ไว้ก่อน เพื่อ รอ ผล การ สอบสวน และ ตรวจสอบ ของ คณะกรรมการ ของ จำเลย ว่าโจทก์ จะ ต้อง รับผิด ต่อ จำเลย เท่าใด แล้ว นำ มา หักกลบ ลบหนี้ กันขณะนี้ การ ตรวจสอบ ยัง ไม่ เสร็จ จำเลย จึง ไม่ สามารถ จ่าย เงินจำนวน ดังกล่าว แก่ โจทก์ จำเลย ไม่ ต้อง จ่าย เงิน ต่างๆ ตาม ที่ โจทก์ฟ้อง จึง ไม่ ต้อง เสีย ดอกเบี้ย แก่ โจทก์ ขอ ให้ ยกฟ้อง

ศาลแรงงานกลาง พิพากษา ให้ จำเลย จ่าย ค่าชดเชย 84,300 บาท เงินสะสม58,552.50 บาท แก่ โจทก์ พร้อมด้วย ดอกเบี้ย ใน อัตรา ร้อยละ เจ็ดครึ่งต่อ ปี โดย ดอกเบี้ย ของ ค่าชดเชย ให้ จำเลย เสีย ตั้งแต่ วัน เลิกจ้างส่วน ดอกเบี้ย ของ เงิน สะสม ให้ จำเลย เสีย ตั้งแต่ วันที่ 8พฤศจิกายน 2527 ไป จนกว่า จะ ชำระ เสร็จ คำขอ อื่น นอกจาก นี้ ให้ ยก

โจทก์ และ จำเลย อุทธรณ์ ต่อ ศาลฎีกา

ศาลฎีกา แผนกคดีแรงงาน วินิจฉัย ใน ปัญหา อื่น แล้ว วินิจฉัย ปัญหาเรื่อง สิทธิ ยึดหน่วง ว่า ที่ จำเลย อุทธรณ์ ว่า การ ที่ โจทก์ ปล่อยสินเชื่อ เกิน อำนาจ ทำ ให้ จำเลย ได้ รับ ความเสียหาย จำเลย ย่อมยึดหน่วง เงินสะสม ของ โจทก์ จำนวน 58,552.50 บาท ไว้ หักกลบ ลบหนี้ได้นั้น เห็นว่า เงินสะสม ที่ โจทก์ มีสิทธิ ได้รับ กับ ค่าเสียหาย ของจำเลย ที่ อ้าง ไม่ เกี่ยวข้อง กัน เงินสะสม ดังกล่าว จึง มิใช่ทรัพย์สิน ของ โจทก์ ที่ จำเลย ครอง อยู่ โดย มี หนี้ อัน เป็นคุณประโยชน์ แก่ จำเลย เกี่ยวด้วย ทรัพย์สิน นั้น จำเลย หา มี สิทธิยึดหน่วง ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 241 ไม่ จำเลย ต้อง จ่ายเงินสะสม แก่ โจทก์

พิพากษา แก้ เป็น ว่า จำเลย ไม่ ต้อง เสีย ดอกเบี้ย ใน ค่าชดเชย และเงินสะสม แก่ โจทก์ นอกจาก ที่ แก้ ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษาศาลแรงงานกลาง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา ADMIN