ได้ความว่า เรือนฝากระดานพิพาทเป็นสินสมรสระหว่างนายเทียนบุตรจำเลยกับโจทก์ ปลูกอยู่ในที่จำเลย นายเทียนตาย โจทก์กลับไปอยู่กับบิดามารดาตน โจทก์ฟ้องว่า ได้ฝากเรือนไว้กับจำเลยให้เอาเรือนประมูลหรือขายทอดตลาดแล้วหักเป็นสินสมรสของโจทก์กึ่งหนึ่ง ส่วนของนายเทียนเป็นมรดก ให้โจทก์จำเลยคนละกึ่งหนึ่ง

จำเลยให้การว่า เป็นเรือนของจำเลย ซื้อมาและครอบครองเป็นเจ้าของตลอดมา ไม่เคยรับฝากจากโจทก์

ศาลอุทธรณ์และศาลชั้นต้นพิพากษาต้องกันว่า เป็นสินสมรสระหว่างนายเทียนกับโจทก์ ให้แบ่งเป็น 2 ส่วนได้แก่โจทก์จำเลยคนละส่วน

จำเลยฎีกาว่า เป็นส่วนควบของที่ดินตามมาตรา 107 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

ศาลฎีกาเห็นว่า ประเด็นข้อนี้จำเลยมิได้ยกขึ้นต่อสู้โดยตรงในชั้นคำให้การแต่อย่างไรก็ดี คดีอาจตกอยู่ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 109 ซึ่งไม่ถือว่าเป็นส่วนควบของที่ดิน

พิพากษายกฎีกาจำเลย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา