โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อนและฐานมีอาวุธปืนไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต พาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไปในเมืองหมู่บ้าน หรือทางสาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาตตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 289(4), 371, 91 และพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ

จำเลยให้การรับสารภาพ

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อนตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(4) และฐานอื่นตามฟ้อง

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะข้อหาฐานฆ่าคนตายเป็นว่าจำเลยมีความผิดและลงโทษฐานฆ่าคนตายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ก่อนเกิดเหตุ 1 วัน จำเลยถูกชาวบ้านและนักเรียนเกษตรกรรมเชียงรายรุมทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บ จำลเยมีความโกรธแค้นพวกที่รุมทำร้ายจำเลยในวันเกิดเหตุจำเลยจึงพกพาอาวุธปืนไป ตั้งใจจะไปฆ่าพวกที่ทำร้ายจำเลยเป็นการแก้แค้นเมื่อพบผู้ตายจำเลยเข้าใจว่าผู้ตายเป็นพวกที่รุมทำร้ายจำเลย จึงใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายทันทีตามพฤติการณ์ดังกล่าวการกระทำของจำเลยเป็นการฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน

พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(4)

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา