โจทก์ทั้งหกสำนวนฟ้องขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าล่วงเวลา

จำเลยทั้งหกสำนวนให้การว่า งานที่จำเลยจ้างโจทก์ทั้งหกทำเป็นงานขนส่งโจทก์ทั้งหกไม่มีสิทธิได้รับค่าล่วงเวลา แต่มีสิทธิได้รับค่าจ้างสำหรับการทำงานเกินเวลาทำงานปกติ

วันนัดพิจารณา คู่ความแถลงรับข้อเท็จจริงกันว่า หากคดีฟังได้ว่างานที่จำเลยจ้างโจทก์ทั้งหกเป็นงานขนส่ง จำเลยค้างจ่ายค่าจ้างโจทก์ทั้งหกเป็นเงิน 193.50 บาท 125.75 บาท 147 บาท34.50 บาท 565.25 บาท และ 152.75 บาท ตามลำดับ หากฟังไม่ได้ว่าเป็นงานขนส่ง จำเลยค้างจ่ายค่าจ้างโจทก์ทั้งหกเป็นเงิน 290.25 บาท 188.65 บาท 220.50บาท 51.75 บาท 847.87 บาท และ 228.75 บาท ตามลำดับ

ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า งานที่จำเลยจ้างโจทก์ทั้งหกเป็นงานขนส่งพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าจ้างสำหรับการทำงานเกินเวลาทำงานปกติตามที่คู่ความแถลงรับกันแก่โจทก์ทั้งหก

โจทก์ทั้งหกสำนวนอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา

ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "ประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 3(2) ซึ่งให้นายจ้างประกาศกำหนดเวลาทำงานปกติของลูกจ้างที่เกี่ยวกับงานขนส่ง ได้ให้ความหมายของงานขนส่งว่า "งานขนส่ง" หมายความว่า การลำเลียงหรือเคลื่อนย้ายบุคคลหรือสิ่งของด้วยเครื่องอุปกรณ์การขนส่งคดีนี้ โจทก์ทั้งหกเป็นลูกจ้างจำเลยในตำแหน่งพนักงานส่งของมีหน้าที่ติดไปกับรถของจำเลยเพื่อส่งสินค้าให้แก่ลูกค้าของจำเลยตามคำสั่งของจำเลย ซึ่งสินค้าที่โจทก์ทั้งหกนำไปส่งให้แก่ลูกค้านั้น เป็นสินค้าของจำเลยเองไม่ใช่เป็นการลำเลียงหรือเคลื่อนย้าย บุคคลหรือสิ่งของทั่ว ๆ ไปลักษณะงานที่โจทก์ทั้งหกทำจึงไม่ใช่งานขนส่งตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 3(2) จำเลยต้องจ่ายค่าล่วงเวลาให้แก่โจทก์ทั้งหก ซึ่งจำนวนเงินค่าล่วงเวลาที่จำเลยค้างชำระให้แก่โจทก์ทั้งหกนั้นเป็นไปตามที่โจทก์ทั้งหกและจำเลยแถลงรับกัน"

พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยจ่ายค่าล่วงเวลาแก่โจทก์ทั้งหก.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ