โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ไม้กวาดด้ามตะพดทางด้ามทำร้ายร่างกายนายไพโรจน์ที่ศีรษะ 2 ที แต่มีเหตุพ้นวิสัยโดยนายไพโรจน์ยกแขนรับจึงถูกแต่แขนไม่ถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา 254, 60, 338(3)

จำเลยรับสารภาพตลอดข้อหา

โจทก์จำเลยไม่สืบพยาน

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยตีผู้เสียหายไม่ถึงบาดเจ็บผิดตามมาตรา 338(3)

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จำเลยจะรับสารภาพแต่เมื่อพิจารณาคำฟ้องที่ว่าจำเลยใช้ไม้กวาดตีแล้วเห็นว่าด้ามไม้กวาดตามปกติไม่ใช่ศาสตราวุธและจะมีขนาดไหนไม่ปรากฏคงไม่ใหญ่โต เพราะถูกที่แขนก็ไม่ถึงบาดเจ็บจำเลยจึงควรมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายไม่ถึงบาดเจ็บจึงพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา