โจทก์ฟ้องว่าเจ้าพนักงานตรวจจับจำเลยได้พร้อมด้วยน้ำสาโทมิแรงแอลกอฮอล์สามารถดื่มเมาเช่นสุรา ๑ ไห โดยจำเลยบังอาจทำขึ้น ขอให้ลงโทษจำเลยให้การรับสารภาพ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ตามฟ้องของโจทก์ไม่ปรากฎว่าจำเลยทำขึ้นโดยได้รับอนุญาตหรือไม่ จะเป็นการผิดต่อกฎหมายหรือไม่จึงทราบไม่ได้เพราะไม่ปรากฎในฟ้อง จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง

ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ว่า ตามฟ้องโจทก์แสดงอยู่แล้วว่าจำเลยดำน้ำสาโทโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ข้อความในฟ้องที่ว่า "จำเลยได้บังอาจทำขึ้น" และ "เจ้าพนักงานตรวจจับจำเลยได้" แสดงอยู่ในตัวแล้ว เพราะถ้าจำเลยทำโดยได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานก็ไม่เป็นการบังอาจและคงไม่ถูกจับฟ้องของโจทก์ดังนี้ไม่เคลื่อบคลุมบกพร่องประการใด จึงพิพากษาลงโทษจำเลย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา