ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 จำเลยออกเช็คครั้งเดียว จึงเป็นการกระทำกรรมเดียววางโทษจำคุก 3 เดือน ลดโทษหนึ่งในสาม คงจำคุก 2 เดือน จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ศาลฎีกาเชื่อว่าจำเลยออกเช็คเอกสารหมาย จ.1, จ.3 และ จ.5 เพื่อชำระหนี้โจทก์ดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น

แต่ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยออกเช็ค 3 ฉบับครั้งเดียวเป็นการกระทำกรรมเดียวนั้นยังไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา เพราะจำเลยออกเช็คลงวันที่สั่งจ่ายต่างกัน ชี้ให้เห็นว่าจำเลยเจตนาให้ใช้เงินตามเช็คแต่ละฉบับแยกจากกัน จึงเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ต้องลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป แม้โจทก์มิได้ฎีกาในข้อนี้ ศาลฎีกาก็ปรับบทลงโทษให้ถูกต้องได้ ส่วนโทษที่ลงแก่จำเลยคงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เพราะต้องห้ามเพิ่มเติมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 212 ประกอบด้วยมาตรา 225

พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยกระทำความผิดหลายกรรมต่างกันเป็น3 กระทงความผิด นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา เนติบัณฑิตยสภา