คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ศาลแสดงว่าที่นาพิพาทเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ ถอนชื่อนายฮุยนางแย้มออกจากโฉนดใส่ชื่อโจทก์เป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ ห้ามจำเลยเข้าเกี่ยวข้อง

จำเลยต่อสู้กรรมสิทธิ์

ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์เชื่อว่า โจทก์ได้ซื้อที่พิพาทไว้จริงตามที่นำสืบจึงพิพากษากลับว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ ฯลฯ

นางเกินจำเลยฎีกา

ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ได้ซื้อที่พิพาทไว้จริงแล้วได้ปกครองเป็นเจ้าของที่พิพาทตลอดมาเกิน 10 ปีแล้ว ที่โฉนดยังมีชื่อเจ้าของเดิมอยู่ เพราะการซื้อขายไม่ได้ทำกันต่อเจ้าพนักงาน แต่โจทก์ได้ปกครองมาช้านานเกิน10 ปีแล้ว ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าให้ที่ดินเป็นของโจทก์ ชอบแล้ว จึงพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา