โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ประดิษฐ์เครื่องหมายการค้ารูปป้อมสามยอด มีอักษรชื่อโจทก์ว่ากิบบส์เป็นภาษาอังกฤษได้จดทะเบียนในประเทศอังกฤษตั้งแต่ พ.ศ. 2489 จำเลยบังอาจเลียนแบบลักษณะเครื่องหมายการค้าของโจทก์ดังกล่าวประดิษฐเป็นเครื่องหมายการค้ารูปพระปรางค์สามยอด นำไปยื่นขอจดทะเบียนโดยโจทก์ไม่ทราบ นายทะเบียนได้รับจดทะเบียนไว้ เครื่องหมายการค้าของจำเลยมีลักษณะคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ที่ใช้กับสินค้ายาสีฟันมาก่อนหลายปี จำเลยจงใจเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เป็นการละเมิดสิทธิโจทก์และใช้สิทธิโดยไม่สุจริต ขอให้ศาลเพิกถอน

จำเลยต่อสู้ว่ามิได้จงใจเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์เครื่องหมายการค้าของโจทก์ต่างกับของจำเลย ไม่อาจทำให้ประชาชนหลงผิด จำเลยกระทำโดยสุจริตและมิได้ละเมิดสิทธิของโจทก์เมื่อจำเลยได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าแล้ว ย่อมถือว่าจำเลยเป็นเจ้าของและมีสิทธิผู้เดียวเพื่อใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าว ตามมาตรา 29 โจทก์มิได้คัดค้านภายในกำหนดเวลา ไม่มีสิทธิจะฟ้อง

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ โจทก์มีสิทธิเพิกถอนได้ พิพากษาให้เพิกถอนการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าปรางค์ของจำเลย

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่างทั้งสอง ส่วนข้อกฎหมายข้อที่ว่าโจทก์มิได้คัดค้านการจดทะเบียน เครื่องหมายการค้าของจำเลยเสียภายใน 3 เดือนตามมาตรา 20 พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้านั้น เห็นว่ามาตรา 20 บัญญัติเกี่ยวกับวิธีการที่จะยื่นคำคัดค้านต่อเจ้าพนักงานเท่านั้น ไม่ตัดสิทธิในการฟ้องศาลพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา