ทางพิจารณาได้ความว่าที่ดินของโจทก์จำเลยติดต่อกัน แลที่รายพิพาทนี้ยังรกร้างอยู่จำเลยเข้าใจว่าไม่มีเจ้าของ จึงหักล้างถางพงทำเปนนาไปจดต้นไข่เนามากว่า ๑๐ ปี โจทก์ไม่คัดค้าน แลโจทก์ทำนาของโจทก์เพียงเขตร์ต้นไข่เน่าเท่านั้น ครั้นภายหลังเจ้าพนักงานไปปักหลักเขตร์จึงทราบว่าที่ ๆ จำเลยถางนั้นอยู่ในหน้าโฉนดของโจทก์ดังนี้

ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยทำมาไม่ถึง ๑๐ ปี จึงห้ามไม่ให้จำเลยเข้าไปทำต่อไป

ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยทำมาตั้ง ๓๐ ปีแล้ว โจทก์ขาดกรรมสิทธิ ให้ยกฟ้อง

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา