โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 เป็นเจ้าของผู้ครอบครองรถยนต์บรรทุกซึ่งจำเลยที่ 3 เป็นผู้รับประกันภัยค้ำจุนลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ที่ 2 ได้ขับรถยนต์บรรทุกดังกล่าวซึ่งบรรทุกสาลี่มาด้วยความประมาทเป็นเหตุให้สาลี่เลื่อนหลุดและเบียดชนรถยนต์เก๋งคันที่โจทก์รับประกันไว้เสียหายขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินค่าเสียหาย46,795 บาทพร้อมดอกเบี้ย

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ชำระเงินตามฟ้อง ส่วนจำเลยที่ 2 ที่ 3 ยกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยที่ 3 ชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ร่วมกับจำเลยที่ 1 ด้วย

จำเลยที่ 3 ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า ที่จำเลยที่ 3 ฎีกาว่ารับประกันแต่เฉพาะตัวรถยนต์บรรทุก มิได้คุ้มครองไปถึงสาลี่ที่บรรทุกมากับรถยนต์บรรทุกการที่สาลี่ที่บรรทุกมากับรถยนต์บรรทุกเลื่อนหลุดไปและเฉี่ยวกับรถยนต์ที่โจทก์รับประกันได้รับความเสียหาย จำเลยที่ 3 ไม่ต้องรับผิดชอบนั้น เห็นว่ารถยนต์บรรทุกของบางประเภทจำเป็นต้องพ่วงสาลี่เพื่อความสะดวกในการบรรทุกของ เมื่อสาลี่พ่วงอยู่กับรถยนต์บรรทุก ย่อมถือได้ว่าสาลี่เป็นส่วนหนึ่งของรถยนต์บรรทุก การที่สาลี่ของรถยนต์บรรทุกคันที่จำเลยที่ 3รับประกันเลื่อนหลุดมาทำความเสียหายแก่รถยนต์อื่นจำเลยที่ 3 จะอ้างว่าไม่ได้รับประกันสาลี่ด้วยเพื่อให้หลุดพ้นจากความรับผิดหาได้ไม่

พิพากษายืน.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา