ได้ความว่าจำเลยได้รับอาชญาบัตร์ให้มีอวนจับสัตว์น้ำยาว ๒๕ วา แต่จำเลยมีอวนใช้จับสัตว์น้ำยาว ๔๔ วา ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลยตาม พ.ร.บ.อากรค่าน้ำศก ๑๒๐ มาตรา ๑๘ และให้ริบอวนของกลางทั้งผืน ศาลอุทธรณ์แก้ให้ริบอวนของกลางฉะเพาะจำนวนที่เกินจากอาชญาบัตร์คือ ๙ วา นอกนั้นคืนให้จำเลยไป

ศาลฎีกาตัดสินว่าจะแบ่งริบวอนเพียง ๙ วานั้นไม่ชอบ เพราะเป็นอวนผืนเดียวกันและเป็นอวนที่ใช้จับปลาโดยผิดกฎหมายจะแบ่งแยกแต่บางส่วนไม่ชอบ จึงพิพากษาให้ริบอวนตามศาลชั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา