คดีนี้สืบเนื่องจากโจทก์จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันในศาลมีความว่า จำเลยยอมขายที่ดินพร้อมอาคารพิพาทแก่โจทก์โดยปลอดจำนองในราคา 180,000 บาท ศาลพิพากษาตามยอม ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องว่า ในวันนัดโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินและอาคารดังกล่าว ผู้แทนจำเลยไม่นำโฉนดที่ดินไป จึงไม่สามารถจดทะเบียนการโอนได้และโจทก์ตรวจดูสภาพอาคารปรากฏว่าอาคารทรุดโทรมมาก ต้องใช้ค่าซ่อมแซม 50,000 บาท ขอให้เรียกจำเลยจัดการแก้ไข

ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้โจทก์วางเงิน 180,000 บาท ต่อศาลภายใน 7 วัน เพื่อดำเนินการไถ่ถอนจำนองที่ดินและอาคารพิพาท ส่วนเงินที่เหลือ (เหลือจากการไถ่ถอน) ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีรักษาไว้จนกว่าจำเลยจะซ่อมแซมบ้านพิพาทให้อยู่ในสภาพดี โดยให้จำเลยซ่อมแซมภายใน 30 วันถ้าจำเลยไม่ปฏิบัติตามให้โจทก์จัดการซ่อมแซมโดยใช้จ่ายจากเงินส่วนที่เหลือจากการไถ่ถอน

โจทก์และจำเลยทั้งสองอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำสั่งศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการบังคับคดีให้เป็นไปตามสัญญาประนีประนอมยอมความและคำพิพากษาตามยอม

โจทก์ฎีกาทั้งในปัญหาการบังคับคดีตามสัญญาประนีประนอมยอมความและปัญหาค่าซ่อมแซมอาคารพิพาท

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามสัญญาประนีประนอมยอมความ โจทก์จำเลยตกลงกันว่าจำเลยยอมขายที่ดินและอาคารพิพาทแก่โจทก์โดยปลอดจำนองปรากฏว่าจำเลยยังมิได้ทำให้ที่ดินและอาคารพิพาทปลอดจำนอง เห็นว่าจำเลยจะต้องทำให้ที่ดินและอาคารพิพาทปลอดจำนองเสียก่อนจึงจะขอให้โจทก์วางเงินค่าที่ดินตามสัญญาประนีประนอมยอมความได้ ส่วนปัญหาค่าซ่อมแซมอาคารพิพาทเป็นเรื่องนอกเหนือจากกรณีที่จะต้องบังคับตามสัญญาประนีประนอมยอมความ จะวินิจฉัยให้หักจากเงินค่าที่ดินและอาคารพิพาทในกรณีนี้หาได้ไม่

พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยทำให้ที่ดินและอาคารพิพาทปลอดจำนองเสียก่อน จึงจะบังคับให้โจทก์วางเงินค่าที่ดินและอาคารพิพาทตามสัญญาประนีประนอมยอมความได้

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา