คดีนี้จำเลยกู้เงินโจทก์ไป ๑๕๐๐ บาทตามสัญญาลงวันที่ ๒๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๔๖๘ จำเลยค้างส่งดอกเบี้ยตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๗+ เป็นต้นมา โจทก์จึงฟ้องเรียกต้นเงินกู้ แลดอกเบี้ยที่ค้างรวม ๓ ปี

จำเลยตัดฟ้องว่าฟ้องโจทก์ขาดอายุความตามมาตรา ๑๖๖ เพราะอายุความเรื่องนี้มีกำหนดเพียง ๕ ปีเท่านั้น

ศาลล่างทั้ง ๒ วินิจฉัยว่ารูปคดีเช่นนี้ไม่มีกฎหมายบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น ต้องถืออายุความ ๑๐ ปี คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความพิพากษาให้จำเลยใช้เงินตามฟ้อง

ศาลฎีกาตัดสินยืน โดยวินิจฉัยว่าคดีนี้เป็นเรื่องเรียกต้นเงินกู้ แม้โจทก์จะขอดอกเบี้ยที่ค้างส่งด้วยก็เพียง ๓ ปีเท่านั้นแลมาตรา ๑๖๖ ที่จำเลยอ้างก็เป็นเรื่องฟ้องเรียกเอาดอกเบี้ยค่าเช่าค้างส่ง แลจำนวนผ่อนทุนคืนเป็นงวด ๆ ฯลฯ

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา