ได้ความว่าโจทก์ให้จำเลยยืมเงินไป ๕๐ บาท โดยไม่มีหลักฐานเปนหนังสือ และโจทก์ยังได้ออกเงินทดรองซื้อของให้จำเลยไปอีก ๑๕๐ บาท บัดนี้โจทก์ฟ้องเรียกเงิน ๒ จำนวนนี้จากจำเลย จึงมีปัญหาว่าโจทก์จะมีอำนาจฟ้องได้หรือไม่

ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยใช้เงิน ๒๐๐ บาทแก่โจทก์ โดยฟังว่าจำเลยทำหนังสือรับรองหนี้ให้โจทก์

ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับให้ยกฟ้องโจทก์ เพราะโจทก์ไม่มีเอกสารแห่งการกู้ยืม และหนังสือรับรองหนี้ที่โจทก์อ้างนั้นก็ใช้ไม่ได้ เพราะจำเลยให้ ส.เขียนและลงชื่อจำเลยแทน

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เงินจำนวน ๕๐ บาทที่จำเลยยืมไปจากโจทก์ ๆ มีอำนาจฟ้องเรียกได้ ไม่ต้องด้วยข้อห้ามตามประมวลแพ่ง ม.๖๕๓ แต่ส่วนเงิน ๑๕๐ บาทนั้น หลักฐานโจทก์ยังไม่พบจะบังคับได้ จึงตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ ให้จำเลยใช้เงิน ๕๐ บาทแก่โจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา