ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ มาตรา 20 ทวิ จำคุก 5 ปี ริบเฮโรอีนของกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ไม่แน่ใจว่าจำเลยจะได้กระทำผิดดังฟ้องจริงหรือไม่ ให้ยกประโยชน์แห่งความสงสัยนั้นให้จำเลยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 227 ไม่จำต้องวินิจฉัยพยานหลักฐานของจำเลยต่อไป ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น เฮโรอีนของกลางมีไว้เป็นความผิด จึงต้องริบเสียทั้งสิ้นด้วยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32

พิพากษายืน ริบของกลาง"

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา เนติบัณฑิตยสภา