โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกเข้าไปในศาลเจ้าแป๊ะกงซำไซส่วยและร่วมกันปล้นทรัพย์เงินสด 2,000 บาท ของนายบักเคี้ยง แซ่ล้อและเงินสด 100 บาท ในตู้บริจาคของศาลเจ้าดังกล่าวซึ่งอยู่ในความดูแลรักษาของนายบักเคี้ยงไปโดยจำเลยกับพวกใช้ไม้ท่อนตีประทุษร้ายนายบักเคี้ยง และใช้กางเกงขาสั้นผูกรัดคอนายบักเคี้ยงจนถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 340, 340 ทวิ และสั่งริบไม้ท่อนของกลาง คืนผ้าขาวม้า กางเกงขาสั้นกรอบตู้บริจาคพร้อมกระจกของกลางแก่เจ้าของ กับให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 2,100 บาทแก่ผู้เสียหาย

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 340 ทวิ ให้ประหารชีวิต จำเลยให้การรับสารภาพชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุกตลอดชีวิตคืนไม้ท่อน ผ้าขาวม้า กางเกงขาสั้น และกรอบตู้บริจาคพร้อมกระจกของกลางแก่เจ้าของ ให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 2,100 บาท แก่ผู้เสียหาย

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยกับพวกเป็นคนร้ายรายนี้ แต่ที่ศาลอุทธรณ์ปรับบทว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 ทวิ ด้วยนั้น ไม่ถูกต้อง เพราะความผิดตามมาตรา 340 ทวิ วรรคแรก จะต้องเป็นการกระทำต่อทรัพย์ตามมาตรา 335 ทวิ วรรคแรก และความผิดตามมาตรา 340 ทวิ วรรคสองเป็นกรณีปล้นทรัพย์ตามมาตรา 340 ทวิ วรรคแรก ถ้าการปล้นทรัพย์นั้นเป็นการกระทำในสถานที่ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 335ทวิ วรรคสองด้วย ส่วนความผิดตามมาตรา 340 ทวิ วรรคอื่นเป็นเหตุฉกรรจ์ของความผิดตามวรรคแรกกับวรรคสองที่กฎหมายกำหนดโทษผู้กระทำความผิดไว้สูงขึ้นไป มาตรา 335 ทวิ วรรคแรก เป็นกรณีลักทรัพย์ที่เป็นพระพุทธรูปหรือวัตถุในทางศาสนา ถ้าทรัพย์นั้นเป็นที่สักการะบูชาของประชาชน หรือเก็บรักษาไว้เป็นสมบัติของชาติ หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของพระพุทธรูปหรือวัตถุดังกล่าว ส่วนความผิดตามมาตรา 335 ทวิ วรรคสอง เป็นกรณีกระทำความผิดตามมาตรา 335 ทวิ วรรคแรก ถ้าการกระทำนั้นได้กระทำในวัด สำนักสงฆ์สถานอันเป็นที่เคารพในทางศาสนาโบราณสถานอันเป็นทรัพย์สินของแผ่นดิน สถานที่ราชการหรือพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติศาลฎีกาเห็นว่า เงินในตู้บริจาคของศาลเจ้าและเงินของผู้ดูแลศาลเจ้าแม้จะเก็บรักษาไว้ในศาลเจ้าก็มิใช่วัตถุในทางศาสนา การปล้นทรัพย์รายนี้จึงมิได้กระทำต่อทรัพย์ตามมาตรา 335 ทวิ วรรคแรก เมื่อมิได้กระทำต่อทรัพย์ตามมาตรา 335 ทวิ วรรคแรกแล้ว จึงไม่อาจเป็นความผิดตามมาตรา 335 ทวิ วรรคสองได้ ดังนั้น การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตามมาตรา 340 ทวิ ไม่ว่าจะเป็นวรรคใด ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 2,100 บาท แก่ผู้เสียหายนั้น ปรากฏว่าเงินจำนวนนี้อยู่ในตู้บริจาคของศาลเจ้าแป๊ะกงซำไซส่วย 100 บาท ส่วนอีก 2,000 บาท เป็นของผู้ตายศาลฎีกาจึงเห็นควรแก้ให้ชัดเจน

พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา340 วรรคท้าย ให้ประหารชีวิต คำรับสารภาพชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามาก นับเป็นเหตุบรรเทาโทษได้พิเคราะห์ถึงความรู้สึกความผิดของจำเลยและรูปคดีแล้วลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 กึ่งหนึ่ง วางโทษในเกณฑ์ต่ำของมาตรา 52 (2) ให้จำคุกจำเลย 25 ปีให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 2,000 บาท แก่ทายาทของผู้ตาย ส่วนอีก 100 บาท คืนให้แก่ผู้เสียหาย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา