โจทก์จำเลยต่างเป็นนายวง และลูกวงเล่นแชร์เปียหวย โจทก์เข้ามาเล่นแชร์กับจำเลยโดยรู้หรือควรจะรู้ว่าจำเลยที่ ๑ ได้ออกจากคณะแชร์ จำเลยแล้ว ภายหลังปรากฎว่า จำเลยเป็นหนี้โจทก์ ๆ จึงฟ้องเรียกเงิน ๓๙๖๐ บาท จำเลยที่ ๑ ให้การปฏิเสธว่าไม่ได้ทำสัญญาเข้าหุ้นส่วนกับจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ศาลได้กะประเด็นหน้าที่นำสืบแล้ว จำเลยที่ ๑ จึงยื่นคำร้องเพิ่มเติมคำให้การเมื่อพ้นเวลายื่นคำให้การ (โจทก์ไม่คัดค้านประการใด)

ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินให้จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ซึ่งเป็นผัวเมียและช่วยกันจัดการแชร์ใช้เงินโจทก์ ๒๙๖๐ บาท และจำเลยที่ ๑ ไม่ต้องรับผิด เพราะได้ออกจากคณะแชร์นี้ไปก่อนมาเล่นแชร์

โจทก์ฎีกา(๑)จำเลยที่ ๑ ให้การปฏิเสธลอย ๆ และคำร้องเพิ่มเติมคำให้การครั้งหลังใช้ไม่ได้ จำเลยไม่มีประเด็นสืบว่าได้ออกคณะแชร์(๒) ศาลตัดสินให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ขาดไป ๑๐๐๐ บาท

ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยให้การปฏิเสธมาแต่แรก จำเลยย่อมสืบว่าตนออกจากคณะแชร์เพื่อไม่ต้องรับผิด ไม่เป็นการนอกประเด็น ความข้อนี้โจทก์ไม่เถียงมาแต่แรก จะมาเถียงชั้นฎีกา ไม่ได้ ส่วนฎีกาข้อ ( ๒ ) โจทก์ไม่ได้แสดงให้ชัดว่าศาลล่างตัดสินผิดด้วยเหตุประการใด จึงตัดสินยืนตามศาลล่าง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา