ที่นาบิดาเอาไปจำนำเขาไว้ ให้บุตร์ไปไถ่มา บุตร์นำเงินไถ่มา ทำกิน แลถือตัวเปนเจ้าของได้กว่า ๑๐ ปี บุตร์ตาย บิดาเข้าปกครองไม่ยอมออก โจทย์ภรรยาของบุตร์จึงฟ้องขอให้ขับไล่

ฎีกาตัดสินให้ขับไล่ แต่เห็นว่าบุตร์พึ่งตายเมื่อเดือน ๖ พ.ศ. ๒๔๖๕ (โจทย์ฟ้องวันที่ ๑๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๖๕) บิดาควรได้มรฎกของบุตร์ด้วย แลเห็นว่าสำนวนพอที่จะแบ่งมรฎกในชั้นนี้ทีเดียวได้ จึงพิพากษาให้ขายทอดตลาดที่รายนี้ ได้เงินเท่าใดแบ่งให้เปนสมรส ได้แก่โจทย์ ๑ ส่วน แลเปนมรฎกของบุตร์ ๒ ส่วน ส่วนมรฎกให้แบ่งเปน ๓ ภาค ให้บิดาให้ ๑ ภาคแลเปนของโจทย์แลบุตร์คนละ ๑ ภาค

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา