คดีนี้ โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยทำสุราแม่โขงปลอม มีและใช้แสตมป์สุราปลอม ปลอมหนังสือเอาชื่อของผู้อื่นมาใช้ให้ปรากฏที่ขวดสุราโดยไม่มีอำนาจ ปลอมชื่อบริษัท ขอให้ลงโทษ

จำเลยรับสารภาพ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยไม่ผิดฐานปลอมหนังสือ และไม่ผิดตามมาตรา 216, 223, 227 แห่งกฎหมายลักษณะอาญา จำเลยคงผิดตามมาตรา 235, 236 และผิดตามพระราชบัญญัติสุรา 2493 มาตรา 5, 30,45 ฯลฯ

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 216 ด้วย นอกนั้นคงยืน

โจทก์ฎีกา

ปัญหากฎหมาย ที่โต้เถียงชั้นฎีกาเกี่ยวกับฟ้องข้อ ง. ที่หาว่าจำเลยบังอาจเอาสุราแม่โขง ซึ่งจำเลยรู้อยู่ว่า ผู้อื่นทำปลอมไว้มาใช้ว่าเป็นของแท้และจำเลยบังอาจเติมคำว่า "นครสวรรค์"ปลอมเป็นข้อความของเจ้าหน้าที่โรงงานสุราบางยี่ขัน ลงไว้ในสลากสุราแม่โขงมาปิดขวดสุราที่จำเลยทำขึ้นขาย ฯลฯ ศาลฎีกาเห็นว่า คดีได้ความว่าจำเลยได้เติมคำว่า "นครสวรรค์" ลงในสลากสุราแม่โขงที่จำเลยนำออกใช้ ปลอมเป็นข้อความของเจ้าหน้าที่โรงงานสุราบางยี่ขัน ซึ่งต้องพิมพ์ลงไว้ในสลากปิดขวดสุราแม่โขงที่ส่งมาขายเฉพาะจังหวัดนครสวรรค์ เป็นการเสียหายแก่ผู้อื่นและข้อความที่จำเลยปลอมขึ้นนี้ มีเนื้อความซึ่งถ้อยคำที่เขียนลงไว้นั้นแสดงให้ปรากฏเป็นหลักฐาน อันเป็นหนังสือตามความหมายในกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 6 ข้อ 18 จำเลยจึงต้องมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 223 อีกบทหนึ่ง

จึงพิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 223อีกบทหนึ่ง ฯลฯ

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา