ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยแบ่งแยกโอนนาส่วนของโจทก์ให้แก่โจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้อง จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "เชื่อได้ว่ามีการซื้อขายที่นาพิพาทระหว่างโจทก์กับนางมีจริง ข้อนำสืบของฝ่ายจำเลยไม่มีเหตุผลที่จะหักล้างพยานหลักฐานของโจทก์ได้ คดีฟังได้ว่านาพิพาทเป็นของนางมีและนางมีขายให้โจทก์และโจทก์ได้ครอบครองตลอดมา คดีของโจทก์จึงไม่ขาดอายุความ ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น

แต่ที่ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองแบ่งแยกโอนนาส่วนของโจทก์ให้แก่โจทก์ และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนนั้นยังไม่ถูกต้อง เพราะโจทก์และจำเลยมิได้มีนิติสัมพันธ์ต่อกันอย่างใด อันจะเป็นเหตุให้จำเลยต้องโอนที่พิพาทให้โจทก์

พิพากษาแก้เป็นว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ ให้เพิกถอน น.ส.3 ของจำเลยส่วนนี้ และห้ามจำเลยทั้งสองเกี่ยวข้องกับที่พิพาท"

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา เนติบัณฑิตยสภา