ได้ความว่า ข.เมาสุราเดินมาถึงที่ ๆ จำเลยกับผู้อื่นนั่งคุยกันอยู่ก็แวะเข้าไปนั่งคุยด้วย ส.จำเลยกับผู้มีชื่อก็ลุกไปจากที่นั้น ส่วน ช.จำเลยจะลุกตามไปบ้าง ข.ก็เอามีดฟัน ช.แล้วเกิดทำร้ายกันขึ้น ส.เข้าไปห้าม ข.จะเอามีดฟัน ส.ๆ จึงฟัน ข.เสียก่อน แล้ว ข.จะฟัน ช.ซ้ำอีก ช.จึงเอาหอกแทงไป เมื่อเลิกทำร้ายกันแล้วปรากฎว่า ข.มีบาดแผลรอยถูกฟันที่ต้นคอแลรอยถูกแทงที่หน้าอกอยู่ได้ ๒๙ วันก็ขาดใจตาย

ศาลเดิมตัดสินว่า ส.จำเลยมีผิดฐานทำร้ายร่างกายตาม ม.๒๕๔ ให้จำคุก ๑ ปี ช.มีผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตาม ม.๒๕๑ ให้จำคุก ๕ ปี

ศาลฎีกาแลศาลอุทธรณ์วินิจฉัยต้องกันว่าจำเลยทั้ง ๒ ได้ทำร้าย ข.โดยทางป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุตาม ม.๕๐ ให้ยกฟ้องโจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา