ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 วรรคแรก จำคุก 5 ปี คำขออื่นให้ยก

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นและลงโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี ฎีกาของ จำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาของจำเลย

จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ว่า ฎีกาของจำเลยเป็นการฎีกา ในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลฎีกา ขอศาลฎีกาได้โปรดรับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไป

ศาลฎีกามีคำสั่งว่า "จำเลยรับว่าเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ฉะนั้น เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำคุกจำเลย 5 ปี กรณีต้องห้ามมิให้จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคหนึ่งหากจำเลยประสงค์จะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงดังกล่าว จำเลยชอบที่จะปฏิบัติตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 221 ให้ยกคำร้อง"

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา เนติบัณฑิตยสภา