ได้ความว่าโจทก์ถูกกรมการอำเภอจับไปไต่สวนเรื่องหาว่าเปนผู้ร้ายลอบวางเพลิงเผาลอมเข้าของจำเลย ๆ ว่าจ้าง ส.ให้มาเปนพะยานว่าเห็นโจทก์แล บ.เปนผู้ร้าย แต่ ส.หาได้ให้การต่ออำเภอไม่ ดังนี้

ศาลเดิมตัดสินว่า จำเลยจ้าง ส.ให้เบิกความเท็จต่ออำเภอแลเปนพะยานเท็จต่อศาลด้วย แต่ ส.ยังมิได้กระทำผิดลง จำเลยจึงมีผิดแต่เพียงฐานใช้ให้ผู้อื่นกระทำผิดตาม ม.๑๗๔ จึงตัดสินวางโทษจำเลย ๑ ปีตาม ม.๑๕๖ แบ่งเปน ๔ ส่วนให้ลงโทษจำเลย ๑ ส่วน ๓ เดือน

ศาลฎีกาแลศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยได้จ้าง ส.ให้เบิกความเท็จเพียงชั้นอำเภอไต่สวนเท่านั้น ถ้า ส.ทำตามจำเลยก็มีผิดตาม ม.๑๑๘ อันมีโทษจำคุกไม่ถึง ๑ ปี จำเลยจึงยังไม่มีผิดตาม ม.๑๗๔ ดังที่

ศาลเดิมวินิจฉัยมา จึงตัดสินยกฟ้องโจทก์เสีย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา