โจทก์ฟ้องว่าจำเลยยื่นคำร้องขอเลิกจ้างโจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างประจำของจำเลยและเป็นกรรมการลูกจ้างต่อศาลแรงงานกลาง ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งอนุญาตให้จำเลยเลิกจ้างโจทก์ได้ จำเลยได้มีคำสั่งเลิกจ้างโจทก์ในวันที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งโดยที่คดียังไม่ถึงที่สุดและโจทก์ยังมิได้อุทธรณ์คำสั่งของศาล การกระทำของจำเลยไม่เปิดโอกาสให้โจทก์ยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับต่อศาลได้ ต่อมาศาลฎีกาพิพากษายกคำร้องของจำเลยที่ขออนุญาตเลิกจ้างโจทก์ จำเลยจึงรับโจทก์เข้าทำงานตามเดิมการกระทำละเมิดของจำเลยทำให้โจทก์เสียหาย ไม่ได้รับจ้างระหว่างระยะเวลาที่จำเลยเลิกจ้างโจทก์ ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ย

จำเลยให้การว่าจำเลยเลิกจ้างโจทก์ตามคำสั่งของศาลแรงงานกลาง คำสั่งของศาลแรงงานกลางมีผลผูกพันโจทก์จำเลยนับแต่วันที่ได้มีคำสั่งจนถึงวันที่คำสั่งนั้นได้ถูกเปลี่ยนแปลงแก้ไข แม้ศาลฎีกาจะพิพากษากลับภายหลังก็หาเป็นการละเมิดต่อโจทก์

ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา

ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ก่อนที่จำเลยจะเลิกจ้างโจทก์ จำเลยได้ยื่นคำร้องต่อศาลแรงงานกลางขออนุญาตเลิกจ้างโจทก์ เป็นการปฏิบัติถูกต้องตามขั้นตอนของกฎหมายทุกประการแล้ว เมื่อศาลแรงงานกลางอนุญาตให้จำเลยเลิกจ้างโจทก์ได้ จำเลยจึงมีคำสั่งเลิกจ้างโจทก์ ไม่ปรากฏว่าจำเลยปฏิบัติต่อโจทก์โดยไม่สุจริตอย่างใด แม้คำพิพากษาศาลแรงงานกลางที่อนุญาตให้จำเลยเลิกจ้างโจทก์จะยังไม่ถึงที่สุด คำพิพากษาดังกล่าวก็ย่อมมีผลใช้บังคับได้และผูกพันคู่ความ เพราะยังไม่มีคำพิพากษาของศาลที่สูงกว่ามาเปลี่ยนแปลง การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา