โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นมารดาของนางจิตนาผู้ตาย จำเลยมิได้มีส่วนได้เสียในมรดกของนางจิตนา แต่ได้ยื่นคำร้องขอเป็นผู้จัดการมรดกจนศาลสั่งตั้งจำเลยเป็นผู้จัดการมรดกไปแล้ว จำเลยยึดและโอนทรัพย์มรดกเป็นของตน มิได้ทำบัญชีและมิได้แบ่งบันมรดก โจทก์จึงฟ้องขอให้ศาลสั่งเพิกถอนคำสั่งตั้งจำเลยเป็นผู้จัดการมรดก ให้จำเลยพ้นจากการเป็นผู้จัดการมรดก และตั้งนางถนอมศรีเป็นผู้จัดการมรดกของนางจิตนาต่อไป

จำเลยให้การว่า จำเลยเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมายของนางจิตนาคำสั่งตั้งจำเลยเป็นผู้จัดการมรดกชอบด้วยกฎหมาย จำเลยกำลังจะแบ่งมรดกให้โจทก์ แต่ถูกขัดขวาง จำเลยมิได้มีเจตนาทุจริต

ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานแล้วพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาสืบพยานต่อไป แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยฎีกาสรุปความได้ว่า โจทก์ฟ้องขอให้ศาลมีคำสั่งที่ตั้งจำเลยเป็นผู้จัดการมรดกในคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 2485/2522ซึ่งถึงที่สุดแล้ว ศาลย่อมพิพากษาตามคำขอดังกล่าวมิได้ ทั้งการร้องขอให้ศาลมีคำสั่งถอนผู้จัดการมรดก จะต้องร้องขอเข้ามาในคดีเดิม ขอให้ยกฟ้องโจทก์ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า โจทก์ฟ้องคดีนี้อย่างคดีมีข้อพิพาท คำขอท้ายฟ้องมีหลายข้อด้วยกัน โดยเฉพาะคำขอให้จำเลยพ้นจากการเป็นผู้จัดการมรดก ย่อมหมายถึงขอให้ศาลสั่งถอนผู้จัดการมรดกตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1727 ซึ่งโจทก์มีสิทธิร้องขอรวมมาในคดีนี้ได้ ไม่จำเป็นต้องแยกไปร้องขอในคดีเดิมแม้ศาลชั้นต้นจะเห็นว่าศาลไม่อาจสั่งเพิกถอนคำสั่งตั้งจำเลยเป็นผู้จัดการมรดกได้ก็ยังต้องฟังข้อเท็จจริงตามคำขอข้ออื่นของโจทก์อยู่อีก จะงดสืบพยานแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์เสียทั้งหมดหาได้ไม่

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา