ได้ความว่าจำเลยกับพวกประมาณ ๕ ถึง ๑๐ คน ที่ถือมีดประมาณ ๓ - ๔ คน ได้เอามีดแทง พ. บาดเจ็บแล้วช่วยกันจับ พ.ฉุดไป จำเลยนี้เปนผู้ขู่บังคับ พ. ให้ ๆ เงินแก่จำเลย ๑๐๐๐ บาท พ.ว่าไม่มี จำเลยเงื้อมีดจะแทง พอดีตำรวจตามไปพบเข้า จำเลยกับพวกจึงหนีไป

ศาลพระราชอาญาวางบทกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๖๘ ตอน ๓

ศาลอุทธรณ์กรุงเทพ ฯ แก้คำตัดสินศาลพระราชอาญา ว่าจำเลยมีผิดตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๖๐ - ๓๐๑ ให้จำคุกจำเลยมีกำหนด ๖ ปี ๘ เดือน

ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำของจำเลย ถ้าได้ทรัพย์ไปสมประสงค์แล้ว ก็เปนการลักทรัพย์โดยใช้กำลังขู่เข็ญว่าจะทำร้ายเขา เพื่อที่จะเอาทรัพย์ตามลักษณความผิดที่กำหนดไว้ในมาตรา ๒๙๘ จำเลยมีอาวุธแลมีพวกตั้งแต่ ๓ คนขึ้นไป ลักษณความผิดจึงเปนปล้นตามกฎหมายอาญามาตรา ๓๐๑ แต่เมื่อจำเลยไม่ได้ทรัพย์ไปสมประสงค์ ความผิดของจำเลยจึงเปนความผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์เข้าอยู่ในมาตรา ๓๐๑ ประกอบด้วยมาตรา ๖๐ ศาลอุทธรณ์วางบทกำหนดมานั้นชอบแล้ว

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา