โจทก์ฟ้องว่า จำเลยพยายามฆ่านางสมบุญ สดากร โดยกระทำทารุณโหดร้าย ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289,297, 80

จำเลยให้การว่า ได้กระทำไปเพื่อป้องกันตน จำเลยไม่มีเจตนาฆ่านางสมบุญ

ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289(5), 297, 80

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80

โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าผู้อื่นโดยกระทำทารุณโหดร้ายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(5)

จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง

ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยยิงนางสมบุญถูกที่หลังนัดเดียว แทงที่หลังอีกหนึ่งทีจนนางสมบุญล้มลงและสลบ แล้วจำเลยแทงที่หน้าอกนางสมบุญอีกหนึ่งที การกระทำของจำเลยเพียงเท่านี้ฟังได้แต่เพียงว่า จำเลยเจตนาฆ่านางสมบุญให้ตายทันที ยังฟังไม่ได้ว่าเป็นการกระทำทารุณโหดร้ายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(5) ดังที่โจทก์ฎีกาคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ชอบแล้ว

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา