ได้ความว่าเมื่อ ๑๓ ปีมาแล้วบิดามารดาจำเลยจำนองที่ดินไว้กับโจทย์เปนเงิน ๑๓๖๐ บาท ยอมเสียดอกเบี้ยชั่งละ ๑ บาทต่อเดือน และได้เสียดอกเบี้ยให้กับโจทย์แต่เพียงใน ๓ ปีแรกเท่านั้นต่อมาบิดามารดาจำเลยตาย โจทย์ยอมให้จำเลยโอนโฉนดรับมรฎกในนามของจำเลยและยอมให้ไถ่ที่ดินคืนโดยใช้ต้นเงิน ๑๓๖๐ บาทกับดอกเบี้ย ๑๓๖๐ บาทให้แก่โจทย์

ฎีกาเห็นว่าโจทย์ได้เลือกรับคำสัญญาจของจำเลยที่จะขอไถ่ที่ดินเพื่อประโยชน์แก่โจทย์ โจทย์จึงยอมสละสิทธิที่จะเรียกร้องที่ดินหลุดเปนกรรมสิทธิตาม พ.ร.บ.ลักษณจำนำขายฝากที่ดินเสียแล้ว จึงพิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่โจทย์ ๒๗๒๐ บาทเพื่อไถ่ที่ดินภายใน ๑ เดือน ถ้าไม่สามารถจะไถ่ได้ตามกำหนดแล้ว ก็ให้ที่ดินหลุดเปนสิทธิแก่โจทย์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา