โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลประเภทห้างหุ้นส่วนจำกัดมีนายเจริญเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการมีอำนาจกระทำการแทนโจทก์ปรากฏตามภาพถ่ายเอกสารท้ายฟ้อง จำเลยได้ออกเช็ค 2 ฉบับให้แก่โจทก์ เป็นการชำระหนี้ค่าไม้ที่จำเลยซื้อไปจากโจทก์ หลังจากเช็คทั้ง 2 ฉบับถึงกำหนดโจทก์นำไปขอรับเงินจากธนาคาร แต่ธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงินว่ายังไม่มีการตกลงกับธนาคาร ถือได้ว่าจำเลยออกเช็คโดยมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ. 2497 มาตรา 3, 5

ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งประทับฟ้อง

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า โจทก์ส่งแต่สำเนาหนังสือรับรองของสำนักงานทะเบียนหุ้นส่วนบริษัทกรุงเทพมหานครซึ่งเจ้าหน้าที่ไม่ได้รับรองความถูกต้องเป็นพยาน พยานหลักฐานโจทก์ยังฟังไม่ได้ว่าโจทก์เป็นนิติบุคคลและนายเจริญเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าโจทก์มีอำนาจฟ้อง พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นดำเนินตามคำชี้ขาดของศาลอุทธรณ์ แล้วมีคำพิพากษาใหม่ตามรูปคดี

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาในชั้นนี้แต่เพียงว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลและนายเจริญมีอำนาจฟ้องคดีแทนหรือไม่ เห็นว่าโจทก์ได้แนบภาพถ่ายหนังสือรับรองของสำนักงานทะเบียนหุ้นส่วนบริษัทกรุงเทพมหานคร ซึ่งแสดงว่าโจทก์จดทะเบียนเป็นนิติบุคคลประเภทห้างหุ้นส่วนจำกัด มีนายเจริญเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการมาท้ายฟ้องทั้งโจทก์ได้ส่งต้นฉบับเอกสารดังกล่าวในการสืบพยานไว้แล้ว ซึ่งศาลหมายเอกสารเป็น จ.5 แต่ต่อมาโจทก์ได้ขอรับต้นฉบับเอกสารนี้คืนไปโดยอ้างเหตุจำเป็นต้องนำไปใช้ในคดีอื่น และขอส่งสำเนาไว้แทน ดังนี้ จะถือว่าโจทก์ไม่ส่งต้นฉบับเอกสารเป็นพยานมิได้ การที่โจทก์รับต้นฉบับเอกสารคืนไปได้ก็เพราะศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาต มิใช่ความผิดของโจทก์ กรณีเช่นนี้หากศาลเห็นว่ามีความจำเป็นต้องดูต้นฉบับก็ชอบที่จะสั่งให้โจทก์ส่งใหม่ได้ อนึ่งในชั้นพิจารณาไม่ปรากฏว่าภาพถ่ายเอกสารท้ายฟ้องหรือสำเนาเอกสารนั้นไม่ตรงกับต้นฉบับแต่ประการใด ทั้งจำเลยก็มิได้โต้แย้งคัดค้านความถูกต้องแท้จริงของเอกสารดังกล่าวด้วย จึงฟังได้ว่าโจทก์เป็นนิติบุคคลและนายเจริญมีอำนาจฟ้องคดีแทน

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา