โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกร่วมกันลักสังกะสีของนายงก ผู้เสียหายโดยใช้ยานพาหนะและใช้อาวุธปืนเอ็ม 16 ยิงนายงกกับนายสอื้นผู้เสียหายหลายนัดโดยมีเจตนาฆ่า แต่กระสุนปืนไม่ถูกผู้เสียหายขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335, 336 ทวิ, 288, 80, 83

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา335 (1) (7), 336 ทวิ, 288, 80, 83 ฐานลักทรัพย์จำคุก 2 ปี ฐานพยายามฆ่าผู้อื่นจำคุก 13 ปี รวมจำคุก 15 ปี

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องโจทก์ข้อหาพยายามฆ่าผู้อื่นและลดโทษให้จำเลยหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา78 ในข้อหาลักทรัพย์จำคุก 1 ปี 4 เดือน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติได้ว่าตามวันเวลาและสถานที่เกิดเหตุ จำเลยมีอาวุธปืนเอ็ม 16 ติดตัว ได้ร่วมกับนายประยูร บุญรังษีลักเอาสังกะสีจำนวน 13 แผ่นราคา 260 บาท ของผู้เสียหายที่ 1 ไปโดยทุจริต ในการลักทรัพย์ดังกล่าวจำเลยกับพวกใช้รถจักรยานยนต์และรถเข็นเป็นยานพาหนะเพื่อสะดวกแก่การลักทรัพย์และพาทรัพย์นั้นไป ในการลักทรัพย์จำเลยใช้อาวุธปืนดังกล่าวยิงหลายนัด กระสุนปืนไม่ถูกผู้เสียหายทั้งสอง ปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาโจทก์มีว่าจำเลยกระทำความผิดฐานพยายามฆ่าผู้เสียหายทั้งสองหรือไม่ โจทก์มีผู้เสียหายทั้งสองเบิกความสอดคล้องต้องกันว่าผู้เสียหายทั้งสองได้ยินเสียงสังกะสีดังโครมคราม เสียงมาจากกระท่อมที่บ่อปลาซึ่งไม่มีคนเฝ้าผู้เสียหายทั้งสองจึงค่อย ๆ เดินย่องแอบ ๆ ไปเมื่อเข้าใกล้กระท่อมห่างประมาณ 3 วา ผู้เสียหายทั้งสองเห็นจำเลยกำลังรื้อสังกะสีบนหลังคา ส่วนชายอีกคนหนึ่งยืนอยู่ที่พื้นดินเห็นไม่ชัดผู้เสียหายที่ 2 ร้องตะโกนขึ้นว่า 'มนูทำไมมารื้อสังกะสีของพ่อใหญ่กู' จำเลยจึงกระโดดลงมาจากหลังคาคว้าอาวุธปืนเอ็ม 16จำเลยยืนยิงหันปากกระบอกปืนมาทางผู้เสียหายทั้งสองจำนวน 2 นัดกระสุนปืนถูกดินห่างจากผู้เสียหายที่ 2 ประมาณครึ่งเมตรผู้เสียหายทั้งสองหมอบและคลานกลับมาทางเก่าก่อนถึงรถเข็นจำเลยยิงปืนอีก 2 นัด เมื่อคลานมาถึงบริเวณรถเข็นจอดอยู่ผู้เสียหายที่ 2 ถีบรถเข็นตกลงไปในคลองฝายน้ำล้น ขณะนั้นเองก็ได้ยินเสียงปืนดังขึ้นอีก 3 นัด ผู้เสียหายทั้งสองจึงรีบวิ่งกลับบ้าน ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยอยู่ห่างผู้เสียหายทั้งสองประมาณ 3วา จำเลยใช้อาวุธปืนเอ็ม 16 ยิงมายังผู้เสียหายครั้งแรก 2 นัดโดยไม่ปรากฏว่ามีสิ่งกำบังระหว่างจำเลยกับผู้เสียหาย จำเลยยืนยิงจึงมีโอกาสยิงถูกผู้เสียหายทั้งสองได้โดยง่าย ทั้งนี้เนื่องจากอาวุธปืนเอ็ม 16 ที่จำเลยใช้ยิงเป็นอาวุธปืนที่ยิงทีละนัดก็ได้หรือจะยิงทีละหลายนัดก็ได้และมีประสิทธิภาพสูงเมื่อกระสุนปืน 2 นัดแรกไม่ถูกผู้เสียหายหากจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหายจริงอาจจะยิงรัวไปที่ผู้เสียหายโดยไม่ต้องเล็งกระสุนปืนก็จะถูกผู้เสียหายถึงแก่ความตายโดยง่ายดาย ดังนั้นการที่จำเลยยิงปืนไปที่ผู้เสียหายกระสุนปืนตกห่างผู้เสียหายที่ 2 เพียงครึ่งเมตรและยิงปืนครั้งต่อไปกระสุนปืนไม่ถูกผู้ใดเลยแสดงว่าจำเลยยิงปืนขู่เพื่อการพาทรัพย์นั้นไป การกระทำของจำเลยยังไม่พอฟังว่าจำเลยยิงปืนไปที่ผู้เสียหายทั้งสองโดยเจตนาฆ่า จำเลยจึงไม่มีความผิดฐานพยายามฆ่า ผู้เสียหายดังโจทก์ฟ้อง

พิพากษายืน.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา