โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย และ บริวาร ได้ ปัก เสา คอนกรีต ล้อม เอา ที่ดินของ โจทก์ ไว้ ทั้งหมด เป็น แนว 3 ด้าน ขอให้ พิพากษา ว่า ที่พิพาท เป็นของ โจทก์ ห้าม จำเลย และ บริวาร เข้า เกี่ยวข้อง ให้ จำเลย รื้อถอน เสาคอนกรีต ออกจาก ที่พิพาท หาก จำเลย ไม่ รื้อถอน ให้ โจทก์ รื้อถอน โดย จำเลยเสีย ค่าใช้จ่าย

จำเลย ขาดนัด ยื่นคำให้การ

ศาลชั้นต้น พิพากษายก ฟ้อง

โจทก์ อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษากลับ ว่า สิทธิ ครอบครอง ใน ที่พิพาทเป็น ของ โจทก์ ห้าม จำเลย และ บริวาร เข้า เกี่ยวข้อง ให้ จำเลย รื้อถอนเสา คอนกรีต ที่ ปัก ไว้ ออก ไป หาก จำเลย ไม่ รื้อถอน ให้ โจทก์ รื้อถอนโดย จำเลย เป็น ผู้ เสีย ค่าใช้จ่าย

จำเลย ฎีกา

ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า ปัญหา ตาม ฎีกา ของ จำเลย มี ว่า การ ที่ จำเลยนำ สำเนา คำพิพากษา ศาลฎีกา สำเนา หนังสือรับรองการทำประโยชน์และ บันทึก ถ้อยคำ มา ให้ พยานโจทก์ ดู ประกอบการ ถาม ค้านพยาน โจทก์แล้ว ส่ง พยานเอกสาร ดังกล่าว ต่อ ศาล ชอบ ด้วย กฎหมาย หรือไม่ เห็นว่าตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 199 วรรคสอง เมื่อศาลชั้นต้น สั่ง ว่า จำเลย ขาดนัด ยื่นคำให้การ จำเลย มีสิทธิ เพียง อ้างตนเอง เป็น พยาน กับ ซักค้าน พยานโจทก์ เท่านั้น ไม่มี สิทธิ นำพยาน ของ จำเลยเข้าสืบ ไม่ว่า พยานบุคคล หรือ พยานเอกสาร การ ที่ จำเลย นำ เอกสาร มา ให้พยานโจทก์ ดู ประกอบการ ถาม ค้านพยาน โจทก์ แล้ว ส่ง เอกสาร นั้นต่อ ศาลชั้นต้น โดย ที่ พยานโจทก์ ไม่ได้ เบิกความ รับรอง ข้อความ ในเอกสาร ดังกล่าว เท่ากับ จำเลย เรียก พยานหลักฐาน ของ ตน เข้าสืบฝ่าฝืน ต่อ บทบัญญัติ กฎหมาย ดังกล่าว ข้างต้น จึง ต้องห้าม มิให้ รับฟังที่ ศาลชั้นต้น นำ เอา หนังสือรับรองการทำประโยชน์ มา วินิจฉัยประกอบ คำเบิกความ ของ ตัว จำเลย จึง ไม่ชอบ

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา