โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกได้ร่วมกันข่มขืนกระทำชำเราเด็กหญิงกาญจนาโดยใช้มีดขู่และบังคับไม่ให้ขัดขืน ขอให้ลงโทษ

จำเลยให้การปฏิเสธ

ระหว่างพิจารณาโจทก์แถลงว่าฟ้องคดีโดยไม่ได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการ

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้งดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าโจทก์มีอำนาจฟ้อง พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาแล้วพิพากษาใหม่

จำเลยฎีกาว่า พระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีเด็กและเยาวชน มาตรา 24 ทวิบัญญัติให้ยื่นฟ้องภายใน 30 วัน ถ้าเกิน 30 วัน ต้องขออนุญาตต่ออธิบดีกรมอัยการคดีนี้ โจทก์ฟ้องจำเลยเมื่อเกิน 30 วันแล้ว และมิได้ขออนุญาตต่ออธิบดีกรมอัยการโจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงได้ความตามที่ศาลชั้นต้นสอบถามโจทก์และจำเลยไม่ได้แถลงคัดค้านว่า ขณะถูกจับกุมจำเลยมีอายุ 17 ปีเศษ พนักงานสอบสวนจึงส่งตัวจำเลยไปยังสถานพินิจและคุ้มครองเด็ก ศาลคดีเด็กและเยาวชนกลาง ต่อมาจำเลยมีอายุเกิน 18 ปี พนักงานสอบสวนจึงส่งตัวจำเลยไปยังพนักงานอัยการและฟ้องเป็นคดีนี้ และโจทก์แถลงรับว่าในการฟ้องคดีนี้ โจทก์มิได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการ นอกจากนี้แล้ว ตามคำร้องขอฝากขังจำเลยก็ปรากฏว่าพนักงานสอบสวนได้ควบคุมตัวจำเลยเป็นผู้ต้องหาตั้งแต่เมื่อวันที่ 11 กันยายน 2525ต่อมาวันที่ 13 กันยายน 2525 ได้ส่งตัวจำเลยไปสถานพินิจและคุ้มครองเด็กศาลคดีเด็กและเยาวชนกลาง และต่อมาเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2525สถานพินิจและคุ้มครองเด็กได้ส่งตัวจำเลยคือพนักงานสอบสวนเนื่องจากจำเลยมีอายุเกิน 18 ปี พนักงานสอบสวนจึงขอให้ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฝากขังจำเลยมีกำหนด 12 วัน นับตั้งแต่วันที่ 30 ธันวาคม 2525 ถึงวันที่ 10 มกราคม 2526 และต่อมาได้ขอฝากขังอีกครั้งหนึ่งตั้งแต่วันที่ 11 มกราคม 2526 ถึงวันที่ 22 มกราคม2526 จากข้อเท็จจริงดังกล่าว ฟังได้ว่าการควบคุมตัวจำเลยในระหว่างสอบสวนเป็นไปโดยชอบด้วยกฎหมาย จึงไม่มีปัญหาในเรื่องอำนาจฟ้องของโจทก์แต่อย่างใด

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา