โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์โดยประมาทเลินเล่อชนโจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์ทั้งสามกับจำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความกัน โดยจำเลยยอมชำระเงิน 35,000 บาท ให้โจทก์ที่ 1 ชำระเงิน30,000 บาท ให้โจทก์ที่ 2 และชำระเงิน 20,000 บาทให้โจทก์ที่ 3หลังจากทำสัญญากันแล้วจำเลยชำระเงินให้โจทก์เพียง 15,000 บาท แล้วไม่ชำระอีก เหตุที่ในสัญญาประนีประนอมยอมความระบุว่าจำเลยชำระเงินให้โจทก์ครบถ้วนแล้ว เพื่อเป็นเหตุให้ศาลรอการลงโทษจำเลย ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินให้โจทก์อีก 70,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย

จำเลยให้การว่า จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความกับโจทก์จริง และจำเลยชำระค่าเสียหายให้โจทก์แล้ว ขอให้ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 70,000 บาทพร้อมดอกเบี้ย

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์

โจทก์ที่ 1 ที่ 3 ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามสำเนารายงานประจำวันเกี่ยวกับคดีเป็นหลักฐานแห่งสัญญาประนีประนอมยอมความระหว่างโจทก์ทั้งสาม กับจำเลยมีข้อความในตอนท้ายสรุปว่า "โจทก์ที่ 1 ที่ 3 ได้รับชดใช้ค่าเสียหายค่ารักษาพยาบาลและค่าสินไหมทดแทน รวมทั้งค่าเสียหายอื่นจนเป็นที่พอใจแล้ว จึงไม่ติดใจดำเนินคดีแก่จำเลยต่อไปทั้งในทางแพ่งและทางอาญา เมื่อข้อความระบุไว้ชัดแจ้งว่าโจทก์ที่ 1 ที่ 3 ได้รับเงินตามสัญญาประนีประนอมยอมความจากจำเลยไปครบถ้วนแล้ว โจทก์ที่ 1ที่ 3 จะนำพยานบุคคลมาสืบแก้ไขเปลี่ยนแปลงข้อความในเอกสารดังกล่าวว่าโจทก์ที่ 1 ที่ 3 ได้รับเงินจากจำเลยไปเพียง 15,000 บาท ยังค้างชำระอีก 70,000 บาท หาได้ไม่ เพราะเป็นการต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94(ข) ที่โจทก์ที่ 1 ที่ 3ฎีกาว่า การนำสืบพยานบุคคลในกรณีนี้เป็นการนำสืบว่าสัญญาไม่สมบูรณ์สืบได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94วรรคท้ายนั้น เห็นว่าสัญญาประนีประนอมยอมความจะสมบูรณ์หรือไม่มิได้ขึ้นอยู่กับการชำระหนี้ตามสัญญาการชำระหนี้เป็นเพียงการปฏิบัติตามสัญญาเท่านั้นไม่มีผลกระทบถึงความสมบูรณ์แห่งสัญญา

พิพากษายืน.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา