ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยเป็นสามีภรรยากัน ที่พิพาท บ.ซื้อไว้จากนายบาไกรวิลาศ ต่อมา บ.ให้ด.ภรรยาไปทำสัญญาขายฝากที่แลบ้านเรื่อนรายพิพาทต่ออำเภอไว้แก่โจทก์มีกำหนดไถ่ถอน ๑ ปี ระวางสัญญา ด. ขอเช่าที่และเรือนจากโจทก์อีกต่อหนึ่ง จำเลยทำผิดสัญญาดังนี้

ศาลฎีกาตัดสินว่า ทรัพย์สินรายพิพาทเป็นสินบริคณห์แต่ บ.ยินยอมให้ ด. ไปทำสัญญา ขายฝากอันถูกต้องตามกฎหมาย บ.ต้องรับผิดชอบ กฎหมายลักษณะตัวแทนซึ่งจำเลยคัดค้านว่า การใดที่กฎหมายบังคับให้ทำเป็นหนังสือ การตั้งตัวแทนเพื่อกิจการนั้นก็ต้องทำเป็นหนังสือด้วยนั้น จะนำมาบังคับให้แก่กรณีทรัพย์สินบริคณห์ระวางสามีภรรยาเช่นเรื่องนี้ไม่ได้

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา