โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้กำลังกายหักซี่กรงที่คุมขังหนีไป ขอให้ลงโทษแลเพิ่มโทษ ม.๑๖๓-๓๒๕-๗๒

จำเลยรับสารภาพ

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๖๓ และ ๓๒๕

โจทก์ฎีกาว่าคดีเข้า ม.๑๖๔ แม้โจทก์ไม่อ้าง ม.๑๖๔ ก็ลงโทษจำเลยตามมาตรานี้ได้ เพราะโจทก์บรรยายข้อเท็จจริงไว้ในฟ้องแล้ว

ศาลฎีกาตัดสินว่า รูปคดีไม่เข้าประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๑๙๒ วรรค ๔ เพราะข้อเท็จจริงเป็นความผิดตาม ม.๑๖๓ ที่โจทก์อ้างมาแล้ว เป็นแต่ความผิดนั้นร้ายแรงขึ้นซึ่งจำเลยควรจะต้องรับโทษหนักขึ้นตาม ม.๑๖๔ แต่โจทก์อ้างบทลงโทษตาม ม.๑๖๓ คดีจึงเข้าประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๑๙๒ วรรค ๑ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา